TÜP BEBEKTE DIŞ GEBELİK RİSKİ

TÜP BEBEKTE DIŞ GEBELİK RİSKİ
TÜP BEBEK SONRASI DIŞ GEBELİK (EKTOPİK GEBELİK)

Tüp bebekte dış gebelik belirtileri nedir? Nasıl anlaşılır?:
Tüp bebek uygulamalarında embriyo transferinden 12 gün sonra gebelik testi yapılır. Gebelik testi yapıldığı günlerde ultrasonda gebelik görülemez, bu normaldir çünkü gebelik henüz çok küçüktür. Bu nedenle gebelik testi yapıldıktan ortalama iki hafta sonra hasta ultrason kontrolüne çağrılır, bu kontrolde gebelik kesesinin izlenebilmesi gerekir. Transferden iki hafta sonra yapılan ultrason kontrolünde gebelik kesesinin izlenememesi dış gebelik açısından en önemli uyarandır. Bu durumda kanda gebelik testi (B-HCG) değerleri takibe devam edilir, buna göre dış gebelik olduğu kesinleşirse uygun tedavi verilir. Dış gebelik tedavi yöntemleri hakkında ayrıntılı bilgiye buraya tıklayarak ulaşabilirsiniz.
Dış gebelikte en sık görülen belirti kasık ağrısıdır ancak tüp bebek uygulamalarında sıklıkla belirtiler başlamadan gebelik testi ve ultrason ile tanı konur. Belirtiler daha sonra başlar genellikle. Diğer dış gebelik belirtileri hakkında ayrıntılı bilgiye buraya tıklayarak ulaşabilirsiniz.

Tüp bebek sonrası dış gebelik ihtimali ne kadardır?
Normalde genel toplumda dış gebelik sıklığı yüz gebelikten ortalama biri veya ikisi dış gebelik olacak kadardır. Tüp bebek uygulamalarında bu oran biraz daha artmaktadır. Tüp bebek tedavisi ile elde edilen gebeliklerin yaklaşık yüzde ikisi dış gebeliktir. Tüp bebek uygulanan tüm hastalar düşüldüğünde dış gebelik meydana gelmesi ihtimali yüzde birin altına düşer çünkü her uygulamada gebelik oluşmamaktadır.
Artış olmasının sebebi muhtemelen tüp bebeğe başvuran hastaların önemli bir bölümünde tüplerin hasarlı olması ve bu nedenle gebeliğin tüpe yerleşmesidir.

EMBRİYON ZARININ İNCELTİLMESİ

EMBRİYON ZARININ İNCELTİLMESİ (TRAŞLAMA)

EMBRİYONUN RAHİM İÇERİSİNE TUTUNMASINI ARTTIRMAK İÇİN YÖNTEMLER

ASSISTED HATCHING (AHA, AH)
Assisted hatching işlemi embriyonun etrafındaki zarın çeşitli yöntemlerle inceltilmesi işlemidir, amaç ambriyonun rahim iç tabakasına tutunmasını sağlamaktır. Embriyo zarının inceltilmesi (traşlama) işlemi en yaygın olarak lazerle uygulanmaktadır, bunun dışında mekanik veya kimyasal yöntemlerle de yapılabilmektedir.

Embriyonun etrafını saran zona pellusida denir. Bu zar döllenmeden sonra kalınlaşır. Embriyo rahim içerisine geldiğinde bu zardan çıkar ve rahim iç tabakasına (endometrium tabakasına) yapışır. Bu zar tabakasının iki ayrılamadığı durumlarda embriyo içerisinden çıkamaz ve rahim içerisine tutunma (implantasyon) olayı gerçekleşemez.

Özellikle hangi durumlarda zar inceltilmesi yapılır?
– Zona tabakasının (dış zarın) kalın olduğu embriyolara
– Adetin 3. günü bakılan FSH düzeyi 10’dan yüksek olan hastalara (Over rezervi kötü olan hastalar)
– Yavaş bölünen embriyolara
– Anne yaşının ileri olması (35’den büyük)
– Daha önce embriyonun rahim içerisine tutunması (implantasyon) konusunda başarısızlık yaşayan hastalar
– Embriyo biyopsisi yapılacak hastalara

PREİMPLANTASYON GENETİK TANI

PREİMPLANTASYON GENETİK TANI (PGT) (PGD)
PREİMPLANTASYON GENETİK DİYAGNOZ – Preimplantation Genetic Diagnosis (PGD)

Preimplantasyon genetik tanı tüp bebek uygulaması sırasında embriyonun anne rahmine yerleştirilmeden önce (implantasyon öncesi) genetik olarak bazı hastalıkların varlığını araştırmak amaçlı incelenmesidir. Tüp bebek uygulamasında döllenme ile embriyo elde edildikten 2 gün sonra bu embriyodan bir veya iki hücre alınır (embriyo biyopsisi) ve genetik – kromozomal incelemeye tabi tutulur.

Preimplantasyon genetik tanı ile embriyodaki kromozom sayısı eksikliği veya fazlalılığına bakılarak kromozomal hastalıkların tanısı ve ayrıca tek gen hastalıklarının tanısı konur. Embriyodan bu şekilde biyopsi yapılması embriyonun gelişimini etkilemez. Biyopsi sırasında embriyoya zarar verme ihtimali çok düşüktür. Embriyodan hücre alınması doğacak bebeğin sakat olmasına veya bazı organlarının eksik olmasına sebep olmaz. PGD yöntemi ile incelenen embriyoda genetik anormallik saptanırsa anne rahmine yerleştirme (implantasyon) yapılmaz ve böylece hastalıklı bir bebeğin doğması veya düşük gelişmesi önlenmiş olur. Genetik yapısı anormal olan embriyoların anne rahmine yerleştirilmesi kromozomal anomalili ve bazı hastalıklara sahip bebeklerin doğmasına sebep olabileceği gibi gebeliğin başlarında düşükle sonlanma ihtimali de fazladır.